پاسخ کوتاه: کمپرسور صدا ابزاری است، سختافزاری یا پلاگین، که وقتی سیگنال از یک سطح تعیین‌شده (ترشولد) بالاتر رفت، خودکار صدایش را پایین می‌کشد و فاصلهٔ بخش‌های آرام و بلند را کم میکند. چون این کار سطح خروجی را پایین میآورد، بعدش با «میکآپ گین» کل سیگنال را بالا می‌برید. ترشولد، ریشیو، اتک و ریلیز تعیین می‌کنند کمپرسور از کجا، چقدر و با چه سرعتی کار کند، و نوع مدار (FET، اپتیکال، VCA یا لامپی) رنگ و سرعتش را عوض میکند.
اسم کمپرسور را احتمالاً در هر آموزش میکسی شنیده‌اید، کنار عددهایی مثل 4:1 و اسم‌هایی مثل 1176 که انگار همه باید از قبل بدانند چیست. پلاگین را روی ترک می‌گذارید، چند پیچ را می‌چرخانید و صدا کمی عوض میشود. بهتر شد یا بدتر؟
معلوم نیست. این راهنما برای همین لحظه است.نوشته شده در سوم آبان یک هزار و چهارصد و پنج
کمپرسور صدا چیست و چه کاری میکند؟
خواننده‌ای را تصور کنید که ورس را زمزمه میکند و کورس را با تمام صدا می‌خواند. یونیورسال آدیو (Universal Audio) همین مثال را می‌زند: بدون کمپرسور، زمزمه ممکن است گم شود و بخش بلند از اسپیکر بیرون بپرد. فاصلهٔ آرام‌ترین و بلندترین صدا «دامنهٔ دینامیکی» است، و کمپرسور و لیمیتر برای کم کردن همین فاصله ساخته شده‌اند.
دفترچهٔ LA-2A تشبیه خوبی دارد. کمپرسور همان کاری را میکند که مهندس صدا با دست روی فیدر انجام می‌دهد. فرقش با آمپلی‌فایر این است که آمپلی‌فایر گین ثابت دارد، ولی کمپرسور گینش را با سطح ورودی تغییر می‌دهد و به سیگنال بزرگ‌تر گین کمتری می‌دهد.
اینجا یک گره کوچک هست. وارم آدیو (Warm Audio) در یکی از مقاله‌هایش کمپرشن را «بالا بردن صداهای آرام و پایین آوردن قله‌ها» تعریف میکند، ولی در مقالهٔ دیگرش فقط از کم کردن بخش‌های بلند حرف می‌زند، و UA تأکید میکند که کمپرشن در واقع خروجی را پایین میآورد، هرچند صدای کمپرسشده را بلندتر حس می‌کنیم. ما توضیح UA را مبنا می‌گیریم. خود کمپرسور فقط بخش‌های بلند را پایین می‌کشد، بعد شما با میکآپ گین کل سیگنال را بالا می‌برید و بخش‌های آرام نسبت به قبل شنیدنی‌تر می‌شوند.
چرا این کار را می‌کنیم؟ UA میگوید کمپرشن با کنترل بیشینهٔ سطح و نگه داشتن بلندی میانگین بالاتر، می‌تواند ترک را صیقل‌خورده‌تر کند و بدون اعوجاج آن را طبیعی‌تر و واضح‌تر کند. در عمل، به گفتهٔ همین شرکت، کمپرسور نمی‌گذارد وکال در ورس گم شود و در کورس بترکد، درام را محکم‌تر میکند بی‌آنکه بلندترش کند، و اجرای بیس را یکدست میکند. خیلی از کمپرسورها، چه سخت‌افزار چه نرم‌افزار، صدای امضادار خودشان را هم دارند.
ولی زیاده‌روی هم دارد. کمپرس بیش از حد می‌تواند جان موسیقی را بگیرد.
این ابزار از رادیو آمده است. کمپرشن سختافزاری در دههٔ ۱۹۳۰ برای پخش رادیویی ساخته شد تا جلوی کلیپ شدن سیگنال را بگیرد، و مهندسان ضبط هم خیلی زود آن را گرفتند تا از ساعت‌ها جابه‌جا کردن دستی فیدر خلاص شوند.
ترشولد و ریشیو
ترشولد (آستانه) سطحی است که کمپرشن از آن به بعد فعال میشود. اگر ترشولد روی منفی ۱۰ دسی‌بل باشد، فقط قله‌هایی که از این سطح بالاتر بروند کمپرس می‌شوند و بقیهٔ وقت کمپرسور مثل یک آمپلی‌فایر معمولی رفتار میکند.
ریشیو (نسبت) میگوید سیگنالِ بالای ترشولد چقدر پایین کشیده شود. در 2:1، سیگنالی که ۸ دسی‌بل از ترشولد بالاتر برود فقط ۴ دسی‌بل بالای آن بیرون میآید. چهار به یک سخت‌گیرتر است. در 4:1، به بیان وارم، ورودی باید ۴ دسی‌بل از ترشولد عبور کند تا خروجی ۱ دسی‌بل بالا برود.
| ریشیو | دسته‌بندی UA |
|---|---|
| 1:1 | بدون کمپرشن |
| 2:1 | نرم |
| حدود 3:1 | ملایم |
| 5:1 | متوسط |
| 8:1 | شروع کمپرشن شدید |
| 20:1 تا ∞:1 | از نگاه بیشتر افراد «لیمیتینگ» |
منبع: «Audio Compression Basics» یونیورسال آدیو و دفترچهٔ LA-2A
پیچ ترشولد کجاست؟
روی 1176LN دنبال پیچ ترشولد بگردید، پیدایش نمی‌کنید. اشکال از شما نیست. 1176LN ترشولد ثابت دارد و پیچ Input هم‌زمان سطح ورودی و ترشولد را تنظیم میکند، پس هرچه Input را بالاتر ببرید، سیگنال بیشتری کمپرس میشود. LA-2A ساده‌تر است: پیچ Peak Reduction هم ترشولد و هم مقدار کمپرشن را کنترل میکند، و برخلاف 1176 پیچ یا دکمهٔ ریشیو ندارد، فقط یک کلید Limit/Compress.
اتک و ریلیز
تا اینجا گفتیم کمپرسور از کجا و چقدر کار میکند. اتک و ریلیز سرعتش را تعیین می‌کنند، و کمپرسور با همین دو ترنزینت‌ها را هم شکل می‌دهد.
اتک زمانی است که طول می‌کشد سیگنال بعد از عبور از ترشولد کاملاً کمپرس شود، و UA اتک‌های سریع را معمولاً بین ۲۰ تا ۸۰۰ میکروثانیه و کندها را معمولاً ۱۰ تا ۱۰۰ میلی‌ثانیه می‌داند، بسته به نوع و برند دستگاه. این عددها در عمل چه می‌کنند؟ بیشتر جهش‌های صدا در ابتدای نت است، پس اتک کندتر اجازه می‌دهد بخش بیشتری از ترنزینت (ضربهٔ اولیهٔ صدا) رد شود و صدای مضراب یا ضربهٔ درام بیشتر شنیده شود. اتک سریع‌تر ترنزینت را زودتر می‌گیرد و صدا را جمع‌وجورتر میکند.
یک خطر پنهان هم هست. هر سیکل صدای ۱۰۰ هرتزی ۱۰ میلی‌ثانیه طول می‌کشد، پس اتک ۱ میلی‌ثانیه‌ای فرصت دارد شکل موج را وسط سیکل تغییر دهد و اعوجاج بسازد. حواستان به بم‌ها باشد.
ریلیز زمانی است که طول می‌کشد سیگنال از حالت کمپرسشده برگردد، و معمولاً، بسته به دستگاه، از حدود ۴۰ تا ۶۰ میلی‌ثانیه تا ۲ تا ۵ ثانیه است. هر دو سر این بازه دردسر دارد. اگر ریلیز خیلی کوتاه باشد و کمپرسور مدام بین فعال و غیرفعال برود، سیگنال غالب، معمولاً بیس و کیک، کف نویز را هم بالا و پایین می‌برد و افکت «نفس کشیدن» شنیده میشود. ریلیز خیلی کند ممکن است کاهش گینِ یک بخش بلند را تا بخش آرام بعدی بکشد. UA راه میانه را این‌طور نشان می‌دهد که ریلیز معمولاً تا جایی کوتاه باشد که پامپینگ پیدا نشود. نه کوتاه‌تر.
بعضی کمپرسورها این را تا حدی خودشان تنظیم می‌کنند. ریلیز 1176LN وابسته به برنامه است و بعد از یک ترنزینت کوتاه سریع رها میکند ولی در کمپرشن سنگین و ممتد کندتر، و ریلیز LA-2A هم وابسته به برنامه است و اگر مدتی در کمپرشن بوده یا کمپرشن زیاد بوده، دیرتر رها میکند.
دو نکتهٔ 1176LN را هم از اول بدانید: چرخاندن پیچ اتک و ریلیز در جهت ساعت آن‌ها را سریع‌تر میکند، و عددهای روی پیچ‌های 1176LN کالیبره نیستند.
نی و میکآپ گین
«نی» (knee، زانو) شیوهٔ گذار کمپرسور از حالت بدون کمپرشن به حالت کمپرسشده است. کمپرسورها معمولاً سافت نی یا هارد نی دارند، یا اجازه می‌دهند خودتان یکی را انتخاب کنید. فرقشان؟ سافت نی کمپرشن تدریجی‌تری می‌دهد.
میکآپ گین را در همان پاسخ کوتاه اول دیدیم. در کمپرسور سختافزاری این طبقه با لامپ یا قطعات حالت‌جامد ساخته میشود و می‌تواند روی رنگ صدا اثر بگذارد. «کاهش گین» همان مقداری است که کمپرسور سطح را پایین آورده، معمولاً به دسی‌بل، و همین عدد است که بعضی کمپرسورها روی نمایشگرشان نشان می‌دهند تا میکآپ را دقیق تنظیم کنید. دستور عمومی UA هم ساده است: میکآپ به اندازهٔ همان کاهش گین. در LA-2A پیچ Gain روی کمپرشن اثری ندارد و باید بعد از Peak Reduction تنظیم شود. وارم هم یادآوری میکند هنگام بالا بردن میکآپ گین، سطح ورودی نرم‌افزار ضبط را بپایید تا کلیپ نشود.
لیمیتر با کمپرسور چه فرقی دارد؟
لیمیتر کمپرسوری است با ریشیو خیلی بالا. ولی «خیلی بالا» از کجا شروع میشود؟ منابع رسمی سر این عدد هم‌نظر نیستند:
- مقالهٔ پایهٔ UA ریشیو 20:1 تا ∞:1 را از نگاه بیشتر افراد لیمیتینگ می‌داند و 8:1 را «کمپرشن شدید».
- دفترچهٔ LA-2A مرز را حدود 10:1 یا 12:1 می‌گذارد.
- UA روی 1176LN، 4:1 و 8:1 را ریشیوهای کمپرشن و 12:1 و 20:1 را لیمیتینگ می‌نامد.
- اس‌ای الکترونیکس (sE Electronics) میگوید از 4:1 به بالا رفتار «لیمیتینگ‌مانند» پیدا میشود.
خط قطعی‌ای نیست. پس اگر در دو آموزش دو عدد متفاوت دیدید، لزوماً یکی‌شان اشتباه نکرده است. آنچه UA میگوید این است که با ریشیو 20:1 تا ∞:1 میشود مطمئن شد سیگنال از ترشولد بالاتر نمی‌رود. وارم دربارهٔ حالت Limit دستگاه WA-2A هم میگوید فرقش با حالت Compress در کاهش گین کم ممکن است ظریف باشد و در کمپرشن سنگین شنیدنی‌تر میشود.
انواع کمپرسور
UA چهار نوع مشهور را «چهار بزرگ» می‌نامد: لامپی، اپتیکال، FET و VCA. نوع کمپرسور صدای نهایی را خیلی عوض میکند، چون بعضی اتک و ریلیز سریع‌تری دارند و بعضی رنگ «وینتیج» بیشتری.
لامپی (Vari-Mu) را UA احتمالاً قدیمی‌ترین نوع می‌داند. در آن خود لامپ‌ها گین را کم می‌کنند. اتک و ریلیزش معمولاً از انواع دیگر کندتر است. معروف‌ترین نمونه‌ها Fairchild 670 و RS124 ابی‌رود هستند.
در اپتیکال، سیگنال یک منبع نور را روشن میکند و نور روی یک فوتوسل (مقاومت حساس به نور) می‌تابد. هرچه سیگنال بلندتر، نور بیشتر و کاهش گین بیشتر. چون نور و فوتوسل آنی واکنش نشان نمی‌دهند، پاسخ اپتیکال معمولاً از FET بسیار سریع نرم‌تر است، و به گفتهٔ وارم، واژه‌هایی که معمولاً برایش به کار می‌رود نرم، سبک و «بخشنده» است. LA-2A لامپ دارد، ولی وارم صریحاً میگوید کمپرشن در آن را لامپ کنترل نمیکند. پس دقیق‌ترش این است که بگوییم LA-2A اپتیکالی با طبقهٔ لامپی است.
در FET، یک ترانزیستور اثر میدان مثل مقاومت کنترل‌شونده با ولتاژ در مدار کاهش گین کار میکند. UA آن را سریع، تمیز و قابل‌اعتماد می‌داند، ولی FET می‌تواند، به‌خصوص وقتی سخت‌تر درایو شود، اعوجاج هارمونیک و ساچوریشن اضافه کند. 1176، که پایین‌تر مفصل سراغش می‌رویم، یک کمپرسور FET است.
VCAها، که حدود اوایل دههٔ ۱۹۷۰ به استودیوها آمدند و از آپ‌امپ برای تشخیص ولتاژ ورودی استفاده می‌کنند، از نگاه وارم شفاف و دقیق‌اند و از نگاه UA «سریع و پرپانچ».
| نوع | رفتار | کاربردی که منابع نام برده‌اند | نمونه |
|---|---|---|---|
| لامپی | کندترین پاسخ، رنگ وینتیج | ترک‌هایی که باید دینامیک بیشتری نگه دارند، گروه سازها، میکس‌باس | Fairchild 670 |
| اپتیکال | نرم، «بخشنده» | حفظ دینامیک طبیعی اجرا، و LA-2A روی وکال، بیس، زهی و پیانو | LA-2A، WA-2A، WA-1B |
| FET | سریع، ساچوریشن در درایو بالا | وکال راک، درام، بیس، گیتار الکتریک | 1176، WA76-A |
| VCA | شفاف، پرپانچ | میکس‌باس و گروه ترک‌ها | SSL G Bus، dbx 160، Bus-Comp |
این جدول نقطهٔ شروع است. UA دربارهٔ 1176 و LA-2A تصریح میکند که هیچ‌کدام ذاتاً «بهتر» نیست.
1176 و LA-2A، دو اسمی که همه‌جا می‌شنوید
خلاصهٔ UA این است: 1176 شکل می‌دهد و LA-2A هم‌سطح میکند. LA-2A کندتر و بخشنده‌تر است و اجرا را طبیعی نرم میکند، 1176 سریع و تهاجمی است و ترنزینت‌ها را شکل می‌دهد.
تاریخ‌هایشان را با احتیاط بخوانید. دفترچهٔ UA طراحی اولیهٔ 1176 را ۱۹۶۶ می‌داند، صفحهٔ محصولش عرضه را ۱۹۶۷ و دو مقالهٔ وبلاگش ۱۹۶۸، پس امن‌ترین حرف «اواخر دههٔ ۶۰» است. برای LA-2A هم وبلاگ UA از ۱۹۶۲ و دفترچه‌اش از اوایل و میانهٔ دههٔ ۶۰ حرف می‌زند. UA 1176 را «نخستین کمپرسور FET» می‌نامد، که ادعای خود سازنده است.
کمپرسور روی وکال
جز دستور عمومی UA، وکال تنها جایی است که منابعی که خواندیم عدد شروع داده‌اند.
LA-2A روی وکال کلاسیک است، چون می‌تواند کمک کند اجرا همواره حاضر بماند، بی‌آنکه تک‌تک ترنزینت‌ها را تهاجمی تغییر دهد. وارم یادآوری میکند که وکال پاپ پردازش دینامیک سنگین‌تری از مثلاً وکال اپرایی لازم دارد. یک زنجیرهٔ رایج هر دو کمپرسور را پشت هم می‌گذارد: 1176 اول، با کمپرشن نسبتاً ملایم روی سریع‌ترین قله‌ها، مثلاً حدود ۳ تا ۵ دسی‌بل کاهش گین در بلندترین لحظه‌ها، و LA-2A دوم برای لیمیتینگ نرم. حالا عددها.
| هدف | تنظیم پیشنهادی | منبع |
|---|---|---|
| شروع کلاسیک 1176 | ریشیو 8:1 با ترشولد متوسط | UA |
| 1176 در زنجیرهٔ دوکمپرسوری | اتک و ریلیز سریع، 4:1 یا 8:1، فقط روی بلندترین بخش‌ها | UA |
| وکال پاپ با وارم | WA76 با ۵ تا ۷ دسی‌بل، بعد WA-2A با ۱ تا ۲ دسی‌بل | وارم |
| کمپرشن «کاربردی» | اتک ۱ میلی‌ثانیه، ریلیز ۱ ثانیه، 1.5:1، حداکثر ۱٫۵ دسی‌بل | sE |
| کمپرشن «افکت» | همه‌چیز متوسط، اتک کندتر | sE |
| آخر زنجیره | لیمیتر برک‌وال، حداکثر ۱ تا ۲ دسی‌بل | sE |
sE کمپرشن را دو حالت می‌داند: «کاربردی»، چیزی معادل فیدرسواری، و «افکت»، جایی که می‌خواهید کار کمپرسور شنیده شود. قدمی قبل از همهٔ این‌ها هم دارد. روی وکال، sE بریدن بم‌ها را از ۵۰ تا ۸۰ هرتز، و بسته به صدای خواننده تا ۱۲۰ هرتز، توصیه میکند تا فرکانس‌های پایین کمپرسور را بی‌جا تحریک نکنند.
سایدچین و کمپرشن موازی
ایده ساده است. سایدچین سیگنالی است که در مسیر صدا نیست ولی به مدار کاهش گین میگوید چطور کار کند، و مثال وارم برایش این است که صدای کیک را به ورودی سایدچین خارجی بدهید تا کمپرسور بداند کی بیس را کمپرس کند. این تکنیک در دنس، الکترونیک و پاپ برای حس «ضربان» رایج است. فیلتر های‌پس سایدچین بم‌ها را از خروجی حذف نمیکند، فقط آن‌ها را از تحریک کمپرسور معاف میکند.
در کمپرشن موازی، دو مسیر هم‌زمان روی یک سیگنال کار می‌کنند، و به گفتهٔ وارم، اگر درست انجام شود، شدت ترک خیلی کمپرسشده را با جزئیات ترک کمپرس‌نشده جمع میکند. کمپرشن سری هم یعنی پشت یک کمپرسور، کمپرسور دیگری بگذارید، مثل همان زنجیرهٔ 1176 و LA-2A.
هنگام ضبط کمپرس کنم یا در میکس؟
جواب UA صادقانه است، چون هر دو طرف را میگوید. اگر هنگام ضبط کمپرس کنید، همان موقع مجبورید تصمیمتان را بگیرید. ولی صدایی که با کمپرشن ضبط شد، دیگر برنمی‌گردد. تصمیم با شماست.
اگر تازه‌کارید، توصیهٔ UA این است که هنگام ضبط سبک شروع کنید و دنبال یکدستی باشید، و اگر جز یکدست‌تر شدن بلندی نمی‌فهمید کمپرسور روشن است، مسیر درست است. UA کمپرشن ملایم در چند مرحله را هم به کمپرشن زیاد در یک نقطه ترجیح می‌دهد.
ترتیب دستگاه‌ها چطور؟ وارم گذاشتن پری‌امپ در ابتدای زنجیره را «نزدیک‌ترین چیز به یک قانون» می‌داند، ولی اینکه بعد از آن اول اکولایزر بیاید یا کمپرسور را قطعی نمی‌داند. پری‌امپ را هنوز نمی‌شناسید؟ «پری‌امپ میکروفون چیست» از همین‌جا شروع میکند.
دفترچهٔ WA-2A تأکید میکند خروجی این کمپرسور به ورودی سطح لاین کارت صدا برود و ورودی میکروفون یا ساز به کار نرود، و زنجیرهٔ مثال همین دفترچه هم همین را نشان می‌دهد: میکروفون، پری‌امپ، WA-2A، ورودی لاین کارت صدا. برای دستگاه‌های دیگر، دفترچهٔ خودشان را بخوانید.
چه چیزهایی صدا را خراب میکند؟
منابعی که خواندیم فهرست آماده‌ای از «اشتباه‌های رایج» نداشتند. ولی هشدارهای پراکنده‌ای داشتند که اینجا کنار هم گذاشته‌ایم. کمپرشن می‌تواند رنگ صدای ساز را خراب کند، اغلب چون نسبت قله‌ها به فرورفتگی‌ها تغییر میکند. در 1176LN بالا بردن Input اعوجاج را هم بیشتر میکند. اتک خیلی سریع، ریلیز خیلی کوتاه و ریلیز خیلی کند را هم بالاتر دیدیم.
یادتان هست پیچ‌های 1176 عدد کالیبره ندارند؟ توصیهٔ وارم در دفترچهٔ Bus-Comp به همین گره می‌خورد: ریشیو را از بیشترین مقدار شروع کنید تا له شدن را بشنوید، بعد کم‌کم پایین بیاورید، و «با گوش میکس کنید، نه با چشم».
سخت‌افزار یا پلاگین؟
در منابع رسمی‌ای که خواندیم، مقایسهٔ بی‌طرفی نبود. تنها ادعای صریح از خود UA است که نسخه‌های جدید پلاگین LA-2A را «تقریباً غیرقابل‌تشخیص» از سخت‌افزار وینتیج می‌داند. این حرف سازنده‌ای است که هم پلاگین و هم سخت‌افزار می‌سازد. قضاوتش با خودتان. ما به فرق‌های عملی بسنده می‌کنیم.
پلاگین‌های UAD روی خود کامپیوتر اجرا می‌شوند یا روی Apollo و UAD Accelerator شتاب می‌گیرند، و پلاگین 1176 حتی قابلیت‌هایی دارد که سخت‌افزار اصلی ندارد: پیچ Mix برای پردازش موازی و فیلتر سایدچین برای مهار پامپینگ بم. سخت‌افزار در میکس هم مثل «پلاگین آنالوگ» به‌صورت اینسرت کار میکند، ولی ورودی و خروجی اضافه روی کارت صدا لازم دارد، برای کمپرسور استریو مثل Bus-Comp دو ورودی و دو خروجی. گزینهٔ میانه UAFX Teletronix LA-2A است، پدالی که به گفتهٔ UA ترانسفورماتورها، لامپ‌ها و سلول T4 را شبیه‌سازی میکند و جک ۱/۴ اینچ نامتقارن دارد.
کمپرسورهای موجود در تکنیک
تکنیک نماینده و واردکنندهٔ رسمی Universal Audio و Warm Audio در ایران است. موجودی زیر از فهرست تکنیک در ۲۴ مهر ۱۴۰۵ است و پیش از خرید باید دوباره بررسی شود.
| مدل | نوع | نکتهٔ کلیدی | موجودی |
|---|---|---|---|
| Universal Audio Teletronix LA-2A | اپتیکال با طبقهٔ لامپی | سیم‌کشی دستی در کارگاه UA | موجود |
| Warm Audio WA-2A | اپتیکال لامپی | دو پیچ اصلی، تا ۴۰ دسی‌بل کاهش گین | موجود |
| Warm Audio WA-1B | اپتیکال تمام‌لامپی | ترشولد، ریشیو 2:1 تا 10:1، اتک و ریلیز | موجود |
| Warm Audio WA76-A | FET «بلواستریپ» | Dry/Wet، فیلتر سایدچین ۳۰ تا ۳۰۰ هرتز | موجود |
| Warm Audio WA76 | FET سبک Rev D | در فهرست Legacy وارم | موجود |
| Warm Audio Bus-Comp | VCA استریو سبک سری G | اتک ۰٫۱ تا ۳۰ میلی‌ثانیه، فیلتر سایدچین | موجود |
| UAFX Teletronix LA-2A | پدال | Dry Mix، کلید Stock/Fast | موجود |
| Universal Audio 1176LN | FET | دست‌ساز در کارگاه UA | ناموجود |
یک نکته دربارهٔ WA76. اگر سراغ آن می‌روید، بدانید وارم خودش آن را جزو محصولات قدیمی گذاشته، و WA76-A از همان خانوادهٔ FET است با Dry/Wet و فیلتر سایدچین. UAFX 1176، LA-610 Mk II و 6176 هم در فهرست تکنیک‌اند ولی ناموجودند و برای این مقاله پژوهش نشدند. فهرست کامل در دستهٔ کمپرسور تکنیک است. کالای نو در تکنیک ۱۲ ماه گارانتی و همهٔ کالاها ۷ روز مهلت تست سلامت دارند.
برای انتخاب دقیق‌تر، «راهنمای خرید کمپرسور سختافزاری» و «بهترین کمپرسور سختافزاری برای وکال» را نوشته‌ایم، و بررسی تک‌تک مدل‌ها در «Warm WA76 و WA-2A»، «بررسی WA76»، «بررسی WA-2A»، «بررسی WA-1B» و «Teletronix LA-2A از نزدیک» آمده است. آدیو مگ، رسانهٔ ویدیویی تکنیک، هم دو ویدیو دارد: «بررسی کامل کامپرسورها و روش استفاده موثر از کامپرسور در میکس» و «Empirical Labs Distressor»، کمپرسوری که UA کنار 1176 جزو لیمیترهای حالت‌جامد مشهور نام می‌برد.
پرسش‌های متداول
کمپرسور صدا را بلندتر میکند؟
خود کمپرسور نه. خروجی را پایین میآورد، هرچند صدای کمپرسشده بلندتر حس میشود، و بلندتر شدن واقعی از میکآپ گین میآید.
برای شروع، چه تنظیمی بگذارم؟
دستور عمومی UA این است: ریشیو 2:1 تا 5:1، اتک نسبتاً سریع و ریلیز متوسط، ترشولد را آن‌قدر تغییر دهید تا حدود ۵ دسی‌بل کاهش گین ببینید، ۵ دسی‌بل میکآپ بدهید، بعد اتک را آن‌قدر سریع کنید که اثرش شنیده شود و کمی برگردید. روی 1176LN، دفترچه میگوید همهٔ پیچ‌ها را روی ساعت ۱۲ بگذارید.
کمپرسور و لیمیتر چه فرقی دارند؟
لیمیتر همان کمپرسور است با ریشیو خیلی بالا. مرزش را هر منبع جایی گذاشته است، از 4:1 در sE تا 20:1 در مقالهٔ پایهٔ UA.
LA-2A لامپی است یا اپتیکال؟
اپتیکال، با طبقهٔ لامپی. وارم میگوید کمپرشن در آن را لامپ کنترل نمیکند.
کمپرسور سختافزاری را به ورودی میکروفون کارت صدا بزنم؟
به دفترچهٔ همان دستگاه نگاه کنید. دفترچهٔ WA-2A مثلاً میگوید خروجی این کمپرسور را به ورودی سطح لاین دستگاه ضبط بزنید و سراغ ورودی میکروفون یا ساز نروید.
چطور این راهنما را نوشتیم
«Audio Compression Basics» یونیورسال آدیو و «How to Choose a Compressor» وارم آدیو را با پنج مقالهٔ دیگر وبلاگ UA دربارهٔ 1176 و LA-2A، راهنمای زنجیرهٔ سیگنال وارم و مقالهٔ اس‌ای دربارهٔ کمپرس وکال کنار هم گذاشتیم. بعد دفترچه‌های 1176LN، LA-2A، WA76-A، WA-2A، WA-1B و Bus-Comp و صفحهٔ مشخصات دفترچهٔ WA76 را خواندیم و اتک، ریلیز و ریشیو را با صفحه‌های محصول مقایسه کردیم. هر جا دو صفحهٔ رسمی، حتی از یک سازنده، عدد یا تاریخ متفاوتی می‌دادند، مثل سال عرضهٔ 1176، عدد را قطعی ننوشتیم. برای درام، بیس و میکس‌باس در منابعی که خواندیم عدد شروعی نبود و عددی نیاوردیم.
از کجا شروع کنید؟
اول دفترچهٔ همان پلاگینی را که دارید بخوانید و یک کمپرسور را خوب بشناسید.
ترشولد را آن‌قدر پایین بیاورید که کاهش گین ببینید، با اتک ترنزینت را نگه دارید یا بگیرید، ریلیز را تا مرز پامپینگ کوتاه کنید و با میکآپ گین جبران کنید. همین چهار حرکت، با توصیهٔ UA که سبک شروع کنید، کار را راه می‌اندازد.
بعد سراغ نوع بروید. برای نرم و یکدست کردن وکال و بیس، منابع از اپتیکال‌هایی مثل LA-2A و WA-2A نام می‌برند. برای پانچ درام و گرفتن قله‌های تیز، FETهایی مثل 1176 یا WA76-A. برای اپتیکالی با پیچ ترشولد و ریشیو، WA-1B. و برای میکس استریو و باس درام، VCA استریو مثل Bus-Comp.
اگر می‌خواهید هنگام ضبط کمپرس کنید، کمپرسور سخت‌افزاری‌ای مثل WA-2A بین پری‌امپ و ورودی لاین کارت صدا می‌نشیند. وارم میگوید همین کنترل دینامیک هنگام ورود صدا کمک میکند بیشتر روی موسیقی تمرکز کنید. و هر چه انتخاب کنید، داور نهایی گوش است.