آماده‌سازی ترک تا ریورب و اتوماسیون با یونیورسال آدیو

پاسخ کوتاه: آموزش میکس وکال پیش از اولین پلاگین شروع می‌شود: کامپ را تمام کنید و در صورت نیاز یک دور تمیزکاری سریع بزنید، بعد همهٔ فیدرها را پایین بیاورید و اول وکال را بالا بیاورید. زنجیره‌ای که بیشتر منابع یونیورسال آدیو شرح می‌دهند با پیچ‌کارکشن شروع می‌شود، از EQ و رنگ‌دهی و کمپرس می‌گذرد (ترتیب این سه در هر منبع کمی فرق دارد) و ریورب و دیلی را روی ترک aux جدا می‌گذارد. این ترتیب قانون نیست. جای دی‌اسر و ترتیب 1176 و LA-2A حتی در خود منابع رسمی یکی نیست.

وکال ضبط شده و روی بیت نشسته است. در سولو خوب است. کنار سازها یا بیرون می‌زند یا گم می‌شود. اگر هنوز ضبط نکرده‌اید، از «آموزش ضبط وکال در خانه» شروع کنید، چون Daniel Keller در وبلاگ یونیورسال آدیو (Universal Audio) صاف می‌گوید بهترین میکس از ضبط خوب شروع می‌شود.

Drew Mazurek، متخصص محصول UA، کار زنجیرهٔ وکال را نشاندن دقیق صدا در میکس می‌داند و هشدار می‌دهد که ساختن زنجیره کپی‌کردن تنظیم‌ها نیست. پس عددهای این راهنما را نقطهٔ شروع بگیرید.

پیش از اولین پلاگین

Bobby Owsinski، تهیه‌کننده‌ای که در ستون Studio Basics وبلاگ UA مهمان می‌نویسد، آماده‌سازی را سه بخش می‌کند: فنی، سشن و شخصی. بخش فنی را باید پیش از میکس تمام کرد. از همین کارهای فنی، سراغ کلیپ‌ها بروید: شمارش‌های شروع و نویز سر و ته کلیپ را پاک کنید و fade-in و fade-out بگذارید. در آماده‌سازی سشن، Owsinski یک کپی از سشن با اسمی که معلوم کند نسخهٔ میکس است می‌سازد، ترک‌های هم‌خانواده را کنار هم می‌چیند و ترک‌های خالی را پاک می‌کند.

کامپینگ، یعنی ترکیب بهترین بخش‌های چند تیک در یک ترک، هم کار پیش از میکس است. Brittany Rogers (که بعضی مقاله‌هایش را Brit Rogers امضا کرده) در راهنمای LUNA وبلاگ UA برای انتخاب بین تیک‌ها این ترتیب را می‌گذارد: حس اجرا، وضوح، کوک. دلیلش؟ کوک درست‌شدنی است و احساس نه.

بعد از کامپ، به گفتهٔ همان راهنما می‌شود با یک دور تمیزکاری سریع نفس‌های اضافه و صدای دهان بین عبارت‌ها را برداشت. بیشتر از این دربارهٔ نفس در منابعی که خواندیم دستوری نبود. برای نویز اتاق، UA پلاگین‌های تخصصی مثل C-Vox را پیشنهاد می‌کند که فضای اضافه را تطبیقی کم می‌کنند.

اتوتیون را کجای زنجیره بگذاریم؟

مقالهٔ UA دربارهٔ زنجیرهٔ Drew Mazurek قاطع است. تیونینگ همیشه اولین قدم است و Auto-Tune یا Melodyne باید در اولین اسلات insert بنشیند تا وکال خام را بگیرد. Austin Lyons از UA محتاط‌تر می‌گوید «تقریباً همیشه» و علت را هم توضیح می‌دهد: سیگنالی که کمپرس یا ساچوره شده ممکن است تشخیص پیچ را به هم بزند و الگوریتم نت اشتباه را بگیرد.

همه این‌طور نمی‌چینند. در زنجیرهٔ نمونهٔ انتلوپ (Antelope)، پیچ‌کارکشن InTune Performer آخر زنجیره آمده و در یکی از زنجیره‌های رپ مقالهٔ «Best UAD Plug-In Chains for Vocals» هم Auto-Tune آخر فهرست است. پس «اول» توصیهٔ غالب منابع UA است و قانون مطلق نیست.

چقدر تیون کنیم؟ کم. به نظر Owsinski هرچه نت کمتری اصلاح شود اجرا طبیعی‌تر است، رساندن پیچ تا چند سنت نزدیک نت طبیعی‌تر به گوش می‌رسد، چون همین ناهمواری‌ها صدای انسان را انسانی می‌کند، و بخشی که خیلی خارج است را بهتر است دوباره ضبط کنید. و پیشنهاد می‌کند نسخهٔ اصلاح‌شده را پرینت کنید.

سبک هم مهم است. Lyons برای هیپ‌هاپ سرعت اصلاح را بالا می‌برد تا وکال روی نت «بپرد»، در پاپ وکالی می‌خواهد که بی‌نقص باشد ولی پردازش‌شده به گوش نرسد، و در راک می‌گویدکم اصلاح کنید چون تیون زیاد انرژی وکال را می‌کشد. بحث مفصل را در «جای اتوتیون در زنجیرهٔ وکال کجاست؟» آورده‌ایم.

سطح شروع و گین

اس‌ای الکترونیکس (sE Electronics) از صفر شروع می‌کند. همهٔ فیدرها پایین، و سطح ترک‌ها کم‌کم بالا، از مهم‌ترین عنصرها مثل وکال. میانگین هر ترک بین منفی ۱۸ و منفی ۱۲ dBFS باشد و پیک فیدر مستر بعد از بالانس بین منفی ۶ و منفی ۳ dBFS.

نکتهٔ مهم‌تر بعد از هر پلاگین است. sE می‌خواهد سطح خروجی ترک را دوباره با میکس ایستای اولیه برابر کنید، و UA هم دربارهٔ کمپرسور می‌گوید با Output gain وکال را به سطح اولیه برگردانید. چرا؟ چون بالانسی که در میکس اولیه ساخته‌اید نباید به هم بخورد.

سطح ضبط بحث جدایی است و مال پیش از میکس، و حتی دو مقالهٔ UA در آن یکی نیستند. مقالهٔ «How to Use Plug-Ins on Vocals» هدف پیک هنگام ضبط را بین منفی ۱۸ و منفی ۱۲ dB می‌گذارد، و راهنمای LUNA منفی ۱۰ تا منفی ۶ dBFS در بلندترین لحظه‌ها را.

ترتیب زنجیره و جدول پیشنهادی میکس وکال

قانونی در کار نیست. پس ترتیب چرا مهم است؟ Rogers توضیح می‌دهد که کمپرسور به سیگنال تمیز با سیگنالی که زیاد EQ یا ساچوره شده یک‌جور واکنش نشان نمی‌دهد، و ریورب هم بسته به ورودی‌اش صدای دیگری می‌دهد. کمپرسور و EQ معمولاً روی insert ترک می‌روند و ریورب و دیلی روی bus جدا.

جدول زیر ترکیب ماست. آن را از زنجیره‌های Drew Mazurek و Rogers و توصیه‌های دو مقالهٔ UA، «How to Use Plug-Ins on Vocals» و «1176 vs LA-2A»، کنار هم گذاشته‌ایم. هیچ منبعی این ترتیب را عیناً نیاورده و کنار هر قدم نوشته‌ایم کجا منبع دیگری فرق دارد.

این جدول نقطهٔ شروع است. Rogers دربارهٔ زنجیره معیار ساده‌ای دارد: اگر نه مشکلی را حل می‌کند و نه صدای تازه‌ای می‌سازد، احتمالاً لازمش ندارید. و یک ترفند برای تازه‌کار: اول افکت را زیاد کنید تا بشنوید چه می‌کند، بعد کمش کنید. استدلال هر جابه‌جایی در «ترتیب درست پلاگین‌ها در زنجیرهٔ وکال» آمده است.

اکولایز وکال

sE از بم شروع می‌کند. بم‌های اضافه نباید کمپرسور را تحریک کنند، پس بریدن بم‌های خیلی پایین را همیشه قدم اول خوبی می‌داند، با ۵۰ تا ۸۰ هرتز به‌عنوان نقطهٔ بسیار امن و بسته به رنج خواننده اغلب تا ۱۲۰ هرتز. sE می‌گوید این برش سیگنال واقعی را نمی‌گیرد. مزاحمت‌هایی مثل لرزش ناشی از حرکت خواننده را برمی‌دارد و از شدت قوی‌ترین ناحیهٔ پاپ کم می‌کند. Rogers روی Neve 1073 جملهٔ کوتاهی دارد: رامبل را احتمالاً نمی‌شنوید، ولی جا اشغال می‌کند.

بعد نوبت EQ کاهشی است. UA هدفش را برداشتن فرکانس‌های گل‌آلود، جعبه‌ای یا تیز می‌داند و می‌گوید این کار را اول انجام دهید، چون EQ افزایشیِ پیش از آن ممکن است همین مشکل‌ها را بیشتر به گوش برساند. عددهای منابع:

جدول پر از هم‌پوشانی است. Drew روی Neve 1084، ۲۲۰ هرتز را برای گرمی تقویت می‌کند و UA در «How to Use Plug-Ins on Vocals» ۲۰۰ تا ۳۰۰ هرتز را برای بوم کم می‌کند. Rogers هم بسته به وکال یکی از این دو را پیشنهاد می‌کند. sE دلیل احتیاط را می‌گوید: تقویت ۲۰۰ تا ۴۰۰ هرتز در سولو گرم است و در میکس صدا را خفه و سنگین می‌کند. پس این ناحیه را با بقیهٔ سازها قضاوت کنید.

بالای طیف هم دام خودش را دارد، و اسمش تیزی است. UA پلاگین Pultec را برای آوردن بالای طیف بدون تیزی انتخاب خوبی می‌داند، و Drew برای تیزی بالای میانه‌ها EQ دینامیک Oxford Dynamic EQ را به کار می‌برد که به‌جای بریدن ثابت با دینامیک خواننده سازگار می‌شود. ترمز را Louis Bell می‌کشد: اگر با EQ زیاد کم کنید، وکال ممکن است شخصیتش را از دست بدهد.

کمپرس وکال

کمپرسور سطح وکال را ثابت نگه می‌دارد تا جلوی میکس بماند. Rogers خواننده‌ای را مثال می‌زند که یک جا زمزمه می‌کند و جای دیگر با تمام صدا می‌خواند، و می‌گوید بدون کمپرسور زمزمه گم می‌شود و بخش بلند از اسپیکر بیرون می‌پرد. ولی کمپرس زیاد می‌تواند جان موسیقی را بگیرد.

چقدر کاهش گین؟

عدد واحدی در منابع نیست.

عدد بزرگ وارم آدیو مال ضبط است، پس با عددهای میکس قاطی‌اش نکنید. کوچک‌ترین عدد جدول هم داستانی دارد. sE دو کمپرسور پشت هم می‌گذارد. اول یک کمپرس «کاربردی» خیلی ملایم که کار بالا و پایین‌کردن فیدر با دست را می‌کند، با اتک یک میلی‌ثانیه، ریلیز یک ثانیه و نسبت ۱٫۵:۱، و بعد یک کمپرسور «افکتی» با اتک کندتر تا بخشی از ترنزینت رد شود.

1176 اول یا LA-2A؟

UA این دو را از محبوب‌ترین کمپرسورهای وکال می‌داند که اغلب پشت هم می‌آیند. Rogers خلاصه‌اش می‌کند. 1176 شکل می‌دهد و LA-2A هموار می‌کند. روش رایج به گفتهٔ او این است که 1176 اول با کمپرس نسبتاً ملایم سریع‌ترین پیک‌ها را بگیرد تا LA-2A کار کمتری داشته باشد و دینامیک باقی‌مانده را آرام هموار کند. Darrin Fox هم 1176 را اول می‌گذارد، با نسبت ۴:۱ یا ۸:۱.

جالب اینجاست که همین Rogers در راهنمای LUNA ترتیب را برعکس آورده است: LA-2A اول، بعد EQ، و 1176 آخر برای ترنزینت‌هایی که LA-2A رد کرده. هر دو ترتیب از خود UA است و حکم قطعی‌ای در منابع نیست. Darrin Fox فرستادن 1176 به LA-2A را دستور کلاسیکی می‌داند که مهندس‌های حرفه‌ای دهه‌هاست به‌طور استاندارد به کار می‌برند. پس همین ترتیب را اول امتحان کنید، بعد جابه‌جا کنید و به گوشتان اعتماد کنید.

LA-2A مثل 1176 کنترل نسبت ندارد. Darrin Fox تصمیم اصلی را میزان کاهش گین می‌داند که برای وکال معمولاً کم تا متوسط است، و صفحهٔ پلاگین LA-2A پیشنهاد می‌کند Peak Reduction را از حدود ۴۰ تا ۶۰ درصد شروع کنید و متر کاهش گین را نگاه کنید. معیار گوشی Rogers این است که اگر صدا تخت، بی‌جان یا زیادی فشرده شد، کمش کنید.

Ben Baptie روی 1176A اتک کند و ریلیز سریع می‌گذارد تا وکال نفس بکشد. اگر کمپرسور برایتان تازه است، «کمپرسور صدا چیست؟» از صفر شروع می‌کند.

کمپرس موازی

دفترچهٔ WA-2A کمپرس موازی را دو کمپرسور کنار هم روی یک ورودی تعریف می‌کند که اگر درست انجام شود، شدت یک ترک خیلی فشرده را با بازبودن ترک کمپرس‌نشده جمع می‌کند. پلاگین 1176 برای این کار دکمهٔ Mix دارد و WA76-A دکمهٔ dry/wet. با سخت‌افزار هم شدنی است. همان دفترچه می‌گوید ترک را در DAW کپی کنید، هر نسخه را به یک کانال سخت‌افزاری بفرستید، یکی را خیلی تهاجمی‌تر تنظیم کنید و دو ترک را با هم ترکیب کنید. تنظیم مخصوص وکال (نسبت یا مقدار wet) در منابع رسمی که خواندیم نبود.

دی‌اسر کجا می‌نشیند؟

دی‌اسر سیبیلانس، همان تیزی حروفی مثل «س»، را کم می‌کند و به گفتهٔ UA اجازه می‌دهد بعداً بالای طیف را بدون تیزی تقویت کنید.

جایش؟ پراکنده. Drew Mazurek دی‌اسر را همیشه آخر می‌گذارد، یکی از تهیه‌کننده‌های راک در مقالهٔ UA همیشه با دی‌اسر شروع می‌کند حتی اگر خواننده لازمش نداشته باشد، و انتلوپ آن را بعد از EQ می‌گذارد تا سیبیلانسی را که EQ اضافه کرده بگیرد.

sE ناحیهٔ ۸ تا ۱۱ کیلوهرتز را جایی می‌داند که «س» ممکن است از کنترل خارج شود. Precision De-Esser از UA حالت Split برای کم‌کردن تیره‌شدن و نوک‌زبانی و حالت Solo برای شنیدن فرکانس هدف دارد، و فقط روی DSP اجرا می‌شود. عددی برای تنظیمش روی وکال در منابع نبود.

ساچوریشن و رنگ

ساچوریشن هارمونیک و بافت اضافه می‌کند و UA آن را برای وکالی که رنگ و شخصیت ندارد مفید می‌داند. روش معمول دو قدم دارد. اول گین، بعد ترکیب سیگنال ساچوره با خشک با دکمهٔ mix، که برای هارمونیک ملایم کمی wet کافی است. Drew نوار Studer A800 را برای گرمی آنالوگ ملایم پیشنهاد می‌کند و Rogers ورودی UA 610 را تا لبهٔ ملایمی روی بلندترین پیک‌ها می‌راند و کمی برمی‌گرداند. برای تنظیم عددی ساچوریشن، مثل سرعت نوار یا درصد mix، هیچ منبع رسمی‌ای عدد نداده بود.

ریورب وکال

ریورب به وکال حس مکان می‌دهد. Rogers معیار زیاده‌روی را هم می‌دهد: اگر ریورب را بیشتر از وکال می‌شنوید، احتمالاً زیاد است. Daniel Keller ریورب زیاد را از رایج‌ترین اشتباه‌های کم‌تجربه‌ها می‌داند. بهترین ریورب از نگاه او، جز برای افکت خاص، معمولاً آن است که در میکس تقریباً حس نشود.

کدام نوع؟ Rogers برای بیشتر وکال‌ها room را نقطهٔ شروع امن می‌داند و پلیت را برای گرمی و بدنه بی‌آنکه وکال عقب برود.

ریورب را روی aux بگذارید

Rogers صریح است. پلاگین ریورب را روی کانال وکال نگذارید، یک ترک aux بسازید، ریورب را آنجا بگذارید و ۱۰۰٪ wet کنید. این‌طور وکال خشک و ریورب کنترل جدا دارند، در حالی که ریورب مستقیم روی وکال ممکن است بر سیگنال غلبه کند. send را اول کم بگذارید. ریورب زود جمع می‌شود. بعد بالا ببرید تا ریورب تازه شنیده شود و کمی برگردانید. آزمون Rogers ساده است: aux را لحظه‌ای میوت کنید و اگر وکال ناگهان کوچک‌تر یا نازک‌تر شد، سطح درست است.

پری‌دیلی چقدر؟

پری‌دیلی فاصلهٔ زمانی پیش از شنیده‌شدن اولین بازتاب است. مقدار مناسبش در منابع یکی نیست.

پریست Mokran نزدیک سه برابر سقف بازهٔ ۲۰ تا ۳۰ است. Keller دلیل طرف «بلندتر» را می‌گوید: وکال به‌خصوص با room بزرگ وضوحش را از دست می‌دهد، و با پری‌دیلی کوتاه ریورب روی وکال «پا می‌گذارد» و فهم کلام را کم می‌کند، و پری‌دیلی بلندتر اجازه می‌دهد وضوح وکال رد شود و دنباله‌ای طبیعی بماند. مقالهٔ Mokran هم می‌گوید پری‌دیلی بیشتر ریورب را پشت وکال می‌برد. پس از ۲۰ تا ۳۰ شروع کنید و اگر وکال در ریورب گم شد، پری‌دیلی را بلندتر کنید، به سمت بازه‌ای که مقالهٔ Mokran برای پلیت روی وکال می‌گوید.

دیکی و EQ ریورب

دیکی کوتاه‌تر وکال را صمیمی نگه می‌دارد و بلندتر صدا را باز می‌کند. مقالهٔ Mokran برای پلیت روی وکال اصلی ۲٫۵ ثانیه را نقطهٔ شروع کلاسیک می‌داند و Low Cut را بالا می‌برد (Mokran اغلب تا ۱۸۰ هرتز)، با این تأکید که این کار را با پخش کل میکس انجام دهید چون سولوی ریورب گمراه می‌کند. Drew روی EMT 140، Plate A را انتخاب می‌کند و های‌پس را در حداکثر و دیکی را کوتاه می‌گذارد تا درخشش بالا بدهد بی‌آنکه وکال غرق شود. انواع ریورب را در «آموزش ریورب» کامل‌تر آورده‌ایم.

اتوماسیون

راهنمای رسمی Pro Tools اتوماسیون را برنامه‌ریزی تغییر پارامترها در طول زمان می‌داند و تقسیم کار روشنی پیشنهاد می‌کند: clip gain برای بالانس ثابت و اتوماسیون برای حرکت و بیان. Rogers می‌گوید با اتوماسیون send می‌شود ریورب را در کورس بیشتر و در ورس کمتر کرد یا روی نت کشیده اوج داد.

اتوماسیون ولوم چه؟ روش قدم‌به‌قدمش را در هیچ منبع رسمی پیدا نکردیم. پس روشی پیشنهاد نمی‌کنیم.

مقایسه با مرجع

Owsinski پیش از میکس چند آهنگ آشنا را از منبع باکیفیت پخش می‌کند تا گوشش نقطهٔ مرجعی داشته باشد، حتی در اتاقی که خوب می‌شناسد. روش انتخاب مرجع و هم‌سطح‌کردن بلندی‌اش با میکس را منابع ما نداشتند. آدیو مگ، رسانهٔ ویدیویی تکنیک، ویدیوی «موزیک ریفرنس چیست و چطور ریفرنس انتخاب کنیم» را دارد.

Keller ولوم پایین را توصیه می‌کند. ولوم زیاد ادراک را تغییر می‌دهد. آزمون واقعی را شنیدن از ضبط‌صوت قابل‌حمل یا سیستم ماشین می‌داند و می‌گوید میکس را گاه‌به‌گاه مونو کنید، چون اگر در مونو تمیز باشد در استریو هم خوب است. دربارهٔ گوشی و ایرباد، منابع ما چیزی نگفته بودند.

زنجیره‌های آماده برای شروع

UA برای اولین ستاپ 1176، LA-2A، Neve 1073 و ریورب Capitol Chambers را پیشنهاد می‌کند. Rogers زنجیرهٔ دیگری با پلاگین‌های UAD Spark Studio می‌چیند: Topline Vocal Tune، Neve 1073، LA-2A و Pure Plate. شرط سخت‌افزاری Neve 1073 را در بخش بعد ببینید.

آدیو مگ هم ویدیوهای «راز میکس وکال در هیپ‌هاپ | تجربه شروین رادفر و یاس» و «نکات کلیدی میکس با ایمان احمدزاده» را دارد.

پلاگین یا سخت‌افزار؟

اول این را بگوییم که تکنیک نماینده و واردکنندهٔ رسمی Universal Audio، Warm Audio و Antelope Audio در ایران است و همهٔ محصولات جدول پایین از همین برندهاست. پلاگین‌های DSP روی خود سخت‌افزار (Apollo یا UAD-2 Satellite) اجرا می‌شوند و بار CPU را بالا نمی‌برند. بعضی پلاگین‌ها مثل 1176، LA-2A، EMT 140، Studer A800 و Pure Plate native هم اجرا می‌شوند و با خرید، مجوز هر دو نسخه داده می‌شود یا با ارتقا قابل دریافت است. Precision De-Esser فقط DSP است. جزئیات را در «راهنمای کامل پلاگین‌های UAD» نوشته‌ایم.

دو جا مبهم است. صفحهٔ پلاگین Neve 1073 می‌گوید Apollo یا شتاب‌دهندهٔ UAD لازم دارد، ولی همان صفحه و یکی از مقاله‌های UA آن را کنار پلاگین‌های UAD Spark Studio هم آورده‌اند. صفحه‌های تکنیک برای کدهای بستهٔ ۱۲ و ۱۶ پلاگین هم Apollo یا UAD Satellite را لازم می‌دانند و آن‌ها را با Volt سازگار نمی‌دانند.

جدول زنجیره را کنار بسته‌ها بگذارید. بستهٔ ۱۶ پلاگین بیشتر آن را دارد، از LA-2A و 1176 و Pultec تا Studer A800 و سه دیلی و Antares Auto-Tune Realtime. انتخاب بین بسته‌ها را در «پکیج‌های پلاگین یونیورسال آدیو» نوشته‌ایم.

اگر Apollo Solo دارید و در میکس سنگین DSP کم می‌آورید، UA می‌گوید پردازندهٔ SOLO Core محدودیت دارد و با UAD-2 Satellite یا یک Apollo دیگر به‌عنوان expansion می‌شود قدرت میکس را بالا برد، هرچند Satellite قدرت ضبط realtime را بیشتر نمی‌کند. برای route کردن کمپرسور سخت‌افزاری در میکس، از راه Apollo یا DAW، منبع رسمی‌ای پیدا نکردیم.

موجودی جدول زیر از فهرست ۲۴ مهر ۱۴۰۵ است و پیش از خرید دوباره بررسی شود.

پردازشگرهای پلاگین تکنیک را در دستهٔ پردازشگر پلاگین ببینید.

پرسش‌های متداول

بدون Apollo هم می‌شود با پلاگین‌های UAD میکس کرد؟

با پلاگین‌هایی که نسخهٔ native دارند، بله. Topline Vocal Suite هم بدون سخت‌افزار UA اجرا می‌شود. Precision De-Esser و کدهای بستهٔ تکنیک ولی Apollo یا Satellite می‌خواهند.

همهٔ نفس‌ها را پاک کنم؟

راهنمای LUNA فقط از برداشتن نفس‌های «اضافه» در یک دور تمیزکاری سریع حرف می‌زند. بیشتر از این در منابع ما نبود.

پری‌دیلی ریورب وکال را چند بگذارم؟

از حدود ۲۰ تا ۳۰ میلی‌ثانیه. اگر کلام در ریورب گم شد، بلندترش کنید.

منابع

• UAD Spotlight: How to Build a Vocal Chain (Universal Audio) · Best UAD Plug-In Chains for Vocals · UAD Parallel Universe: Two Ways to Mix Modern Vocals · Best Plug-In Chains for Vocals, Guitar, and Drums · How to Use Plug-Ins on Vocals
• Where Does Pitch Correction Go in a Vocal Chain? · The History of Auto-Tune and How to Use It (Bobby Owsinski)
• UAD Spotlight: Using Time-Based Effects on Vocals · How to Use Reverb on Vocals · The Basics of Reverb (Daniel Keller) · Best UAD Reverb Plug-Ins · Best Plate Reverb Settings for Vocals (Peter Mokran) · Top 5 Delay Plug-Ins & How to Use Them
• Ready, Set, Mix! (Bobby Owsinski) · Mixing in Stereo (Daniel Keller) · UA Artist Tips: Joe Chiccarelli · Inner Game of Vocal Production · How to Record Vocals in LUNA Free
• 1176 vs. LA-2A · How to Use the LA-2A and 1176 in Your Mix · Audio Compression Basics
• صفحه‌های محصول UA: Precision De-Esser · Pure Plate · EMT 140 · 1176 Collection · LA-2A Collection · Topline Vocal Suite · Neve 1073 · Studer A800 · LA-2A سخت‌افزاری · UAD-2 Satellite · Apollo Solo · Apollo Twin X Gen 2
• Shape a Vocal Track with Compression and EQ (sE) · Gain Staging the Right Way (sE)
• How to Choose a Compressor (Warm Audio) · WA76-A · WA-2A · دفترچهٔ WA-2A
• Introducing DXDesser (Antelope)
• Pro Tools User Guide: Automation (Avid)

این مقاله با استفاده از منابع رسمی سازندگان نوشته شده است.